1.8 De Wellness Religie (The Wellness Religion)

Toen de kerken leegliepen in Nederland, bleef de behoefte aan verlossing bestaan. Waar gingen we heen? Naar de sportschool, de yogastudio en de mindfulness-cursus. Wellness is de nieuwe religie van de seculiere stedeling.

3.2.1 Het Ik-Project

Optimaliseren tot je erbij neervalt.

Er is niets mis met gezond eten of sporten. Maar in de Wellness Religie is het lichaam geen tempel, maar een project.

• We mediteren niet om verlichting te vinden, maar om productiever te zijn op het werk.
• We doen yoga niet voor verbinding, maar voor een strakke kont (“Yoga Butt”).
• We optimaliseren onze slaap, onze voeding, onze stappen.

Het doel is de perfecte mens. Maar dit is een eenzame bezigheid. Het is hyper-individualistisch. “Ik werk aan mezelf.” Het Derde Pad stelt: je kunt jezelf niet helen in isolatie. Echte gezondheid is niet alleen een laag vetpercentage, het is ingebed zijn in een gezond weefsel van relaties.

3.2.2 Spiritueel Materialisme

De Tibetaanse leraar Chögyam Trungpa noemde dit “Spiritueel Materialisme”: spiritualiteit gebruiken om je ego op te poetsen in plaats van het af te breken. “Kijk mij eens zen zijn.” “Ik ben bewuster dan jij.” Het is dezelfde competitiedrang als in het bedrijfsleven, maar dan in een linnen broek. Het Derde Pad zoekt naar rauwe, ongepolijste spiritualiteit. Niet de wellness-retraite van €3000, maar de stille discipline van dagelijkse vriendelijkheid en plichtbesef (Dharma/Aram).